w Świadomość / Rozwój osobisty / Duchowość, Wiedza słowiańska i wedyjska, Wydarzenia, spotkania, warsztaty

Jeśli chcesz zmienić życie i napełnić je szczęściem chwili obecnej, przepracuj swoje ograniczenia, które przeszkadzają poczuć tę rzeczywistość. Na początek stań się uczniem.

Tylko uczeń potrafi uczyć się i uświadamiać sobie to, co istotne. Kiedy człowiek znajduje się w postawie ucznia, to szybko przyswaja informację. Jeśli nie, to kieruje nim pycha, która nigdy nie pozwoli zdobyć prawdziwej wiedzy.

Uczeń – to ten, który włada dwiema jakościami.

Pierwszą z nich jest pokora. Oznacza to, że potrafi być w jedności ze światem, przyjmuje realność zamiast ją odrzucać. Pokora to otwarcie i zaufanie do życia.

Druga cecha ucznia to cierpliwość. Uczeń cierpliwie pracuje, dyskutuje, obserwuje, uświadamia sobie, prosi o pomoc i czeka. Jak tylko pojawia się uczeń, to Wszechświat, Bóg, Los zaczynają mu pomagać.

Nasze myśli i przekonania tworzą rzeczywistość.

Pamiętacie powiedzenie „Zasiejesz myśl – otrzymasz nawyk, zasiejesz nawyk – zbierzesz działanie, zasiejesz działanie – zbierzesz charakter, zasiejesz charakter – otrzymasz los”. Od czego zaczął się ten łańcuszek? Od myśli, od przekonania, od obrazu.

Los człowieka wyrasta z jego przekonań.

Chcę opowiedzieć Wam jedną historię. Na jednym z kursów, pracując nad zrozumieniem życiowych wyzwań, mówiliśmy o tym, że zawsze powinniśmy działać, widząc przed sobą główny cel, a nie drugorzędne zadania.

Na drugi dzień jedna z kursantek opowiedziała historię, która się z nią wydarzyła chwilę po wyjściu z zajęć. Po drodze do domu postanowiła wejść jeszcze do sklepu po chleb. Zauważyła w oddali sąsiadkę z niezadowolonym i skupionym wyrazem twarzy. Widząc jej stan, zapragnęła ją pocieszyć. Przywitała się z nią więc uprzejmie, ale sąsiadka nie zareagowała na jej słowa, ani na tę, ani na kolejne dwie próby nawiązania kontaktu. Po prostu ją zignorowała. Kiedy sąsiadka przechodziła obok naszej kursantki z kamiennym wyrazem twarzy, ta pomyślała sobie, że została poniżona.

Poczuła jak po ciele przepłynął strumień gorącej energii, dłonie automatycznie zacisnęły się w pięść, a mięśnie twarzy napięły.

W głowie powstał obraz tego, jak biegnie za sąsiadką i prosto do ucha krzyknie „Dzień dobry!”. I jeśli jej znów nie odpowie, złapie ją za szyję i zacznie dusić. 

I w tym momencie przyszło jej do głowy pytanie z kursu „A co jest teraz głównym celem?” Nieoczekiwanie dla niej samej, przyszła odpowiedź: „Iść do sklepu po chleb”.

Poczuła, jak gorąca fala, która nakrywała ją od głowy do pięt, zaczęła odpływać. Popatrzyła na swoje dłonie, w których trzymała torbę i pomyślała: „No tak, mam iść do sklepu po chleb”.   

Emocje – to gałęzie drzewa, a przekonanie – to korzeń.

W centrum negatywnych emocji znajdowało się ograniczające przekonanie, które nią kierowało. Zadając sobie pytanie „A co jest teraz głównym celem?”, powróciła do teraźniejszości i nie pozwoliła temu przekonaniu sobą kierować.

Zaobserwuj w sobie ograniczające przekonania i zarządzaj nimi. Przyjrzyj się temu, jak wpływają one na twoje działania, słowa, nastrój. W procesie obserwacji poczujesz, jak uwalniasz się od tego wpływu. Możesz świadomie dokonać wyboru – iść wydeptaną ścieżką albo zadziałać inaczej.

Człowiek zawsze ma wybór.

Ograniczające przekonanie będą stale ciągnąć cię w określoną stronę. Mogą mieć ogromną siłę, z którą początkowo może być trudno sobie poradzić. Naucz się je obserwować. Zauważywszy w sobie ograniczające przekonanie, zadaj pytanie: „Jaką mam teraz alternatywę?”

Działając inaczej, stopniowo zniszczysz korzeń ograniczających przekonań.

Oleg Gadecki

Tłumaczenie: Anna Wrzesińska

Więcej na temat metody Olega możesz dowiedzieć się z kursu online „Intuicja życia”, na który serdecznie Cię zapraszam. Więcej szczegółów TUTAJ

Jeśli chcesz skopiować fragment tekstu lub udostępnić go w całości, dodaj proszę pod nim imię i nazwisko autora oraz tłumaczki i podlinkowany adres: www.slowianska.pl

Najnowsze artykuły