w Świadomość / Rozwój osobisty / Duchowość, Wiedza słowiańska i wedyjska

Z realizacją przeznaczenia zawsze wiąże się dostatek i radość. To znaczy, jeśli coś robię, coś tworzę, to robię to dlatego, że mam tego dużo, a nie dlatego, że mi tego brakuje.

Przeznaczenie rodzi się z poczucia obfitości i wewnętrznej przyjemności, nigdy z poczucia braku i cierpienia. Bardzo ważne, żeby to właściwie rozumieć, ponieważ czasami mylimy przeznaczenie z naszymi lękami, z bólem czy problemami. To błąd.

Wszystko, co wiąże się z prawdziwym przeznaczeniem jest zawsze pozytywne.

Aby to właściwie zrozumieć, weźmy przykład chłopca, który w szkole był ciągle obrażany przez rówieśników: później, jako dorosły, chce udowodnić całemu światu, że jest coś wart i zaczyna działać w obszarach wymagających odwagi. Zostaje na przykład policjantem, idzie do wojska lub ma do czynienia z bronią. W ten sposób demonstruje swoją męskość.

Może się wydawać, że robi to, co zostało mu przeznaczone.

W rzeczywistości nie do końca tak jest, jego motywacja jest inna. Zdarza się, że ktoś wybiera swój zawód nie po to, aby robić coś dobrego, ale po to, by sobie coś udowodnić i dowartościować się. W takim przypadku przeznaczenie lub zawód realizowane są z poczucia braku.

Ktoś może chcieć pracować w wojsku czy wziąć w ręce karabin motywowany tym poczuciem deficytu, bolesnymi emocjami czy brakiem wiary w siebie. Wówczas nie będzie to jego prawdziwe przeznaczenie, bo ono zawsze realizuje się w radości, w chęci tworzenia, w kreatywności.

Powołanie, gdy je odkrywamy w sobie, jest czymś tak oczywistym, że nie mamy wątpliwości, że „to jest to”.

Ktoś, kto odnalazł swoje przeznaczenie, nie musi szukać na zewnątrz – wie, że to jest jego stan wewnętrzny. To jest bardzo ważna kwestia: przeznaczenie nie pochodzi spoza ciebie, nikt nie może ci go przydzielić. To jest coś, co czujesz całym sobą; tę najbardziej oczywistą rzecz, dla której nie potrzebujesz żadnego zewnętrznego potwierdzenia. Dlatego, jeśli ktoś jest świadomy i jest w kontakcie ze sobą – będzie wiedział, co robić.


Oleg Jeromienko; Instytut Psychologii Zorientowanej na Wartości. Fragment wykładu: „Przeznaczenie człowieka”

Tłumaczenie: Kasia Jahnavi Michalak, korekta: Anna Ewa Wrzesińska

Najnowsze artykuły
Słowiańska